ماده ۱۹۰ قانون مدنی برای صحت هر معامله شرایط ذیل اساسی است: ۱- قصد طرفین و رضای آن‌ها ۲- اهلیت طرفین ۳- موضوع معین که مورد معامله باشد. ۴- مشروعیت جهت معامله. تحلیل کاربردی ماده ۱۹۰ مهم‌ترین ماده قانونی در دعاوی ابطال مبایعه‌نامه است. هرگاه یکی از شرایط چهارگانه صحت معامله وجود نداشته باشد، امکان استناد به بطلان یا بی‌اعتباری قرارداد، با توجه به شرایط پرونده، قابل بررسی خواهد بود. ماده ۲۱۹ قانون مدنی عقودی که بر طبق قانون واقع شده باشد، بین متعاملین و قائم‌مقام آن‌ها لازم‌الاتباع است، مگر این که به رضای طرفین، اقاله، یا به علت قانونی فسخ شود. تحلیل کاربردی این ماده اصل «لزوم قراردادها» را بیان می‌کند. بنابراین صرف پشیمانی یکی از طرفین یا تغییر شرایط اقتصادی، دلیل ابطال مبایعه‌نامه نیست و خروج از قرارداد باید مستند به قانون یا توافق طرفین باشد. ماده ۲۲۰ قانون مدنی عقود، نه فقط متعاملین را به اجرای چیزی که در آن تصریح شده است ملزم می‌نماید، بلکه متعاملین به کلیه نتایجی هم که به موجب عرف و عادت، یا به موجب قانون از عقد حاصل می‌شود، ملزم می‌باشند. تحلیل کاربردی دادگاه در رسیدگی به اختلافات ناشی از مبایعه‌نامه، تنها به متن قرارداد اکتفا نمی‌کند و آثار عرفی و قانونی قرارداد را نیز در نظر می‌گیرد. ماده ۲۲۳ قانون مدنی هر معامله که واقع شده باشد محمول بر صحت است مگر این که فساد آن معلوم شود. تحلیل کاربردی این ماده یکی از مهم‌ترین اصول رسیدگی به دعاوی ابطال قرارداد است. اصل بر صحت معاملات است و شخصی که مدعی بطلان یا بی‌اعتباری مبایعه‌نامه است، باید دلایل قانونی و ادله کافی برای اثبات ادعای خود ارائه کند. ماده ۳۶۲ قانون مدنی آثار بیع صحیح از قرار ذیل است: ۱- به مجرد وقوع بیع، مشتری مالک مبیع و بایع مالک ثمن می‌شود. ۲- عقد بیع، بایع را به تسلیم مبیع ملزم می‌کند. ۳- عقد بیع، مشتری را به تأدیه ثمن ملزم می‌کند. ۴- عقد، متعاملین را به تسلیم مبیع و ثمن ملزم می‌نماید و آثار قانونی دیگر نیز بر آن مترتب است. تحلیل کاربردی اگر مبایعه‌نامه واجد شرایط صحت باشد، آثار مالکیت و تعهدات طرفین از زمان انعقاد عقد ایجاد می‌شود. به همین دلیل، در دعاوی ابطال مبایعه‌نامه ابتدا باید اعتبار اصل قرارداد بررسی شود. ماده ۳۶۵ قانون مدنی بیع فاسد اثری در تملک ندارد. تحلیل کاربردی این ماده مهم‌ترین مستند قانونی برای آثار بطلان بیع است. اگر دادگاه به این نتیجه برسد که قرارداد خرید و فروش از ابتدا فاسد یا باطل بوده است، انتقال مالکیت نیز بر اساس آن محقق نخواهد شد. منبع رسمی قانون: قانون مدنی تاریخ تصویب: ۱۸ اردیبهشت ۱۳۰۷ مرجع تصویب: مجلس شورای ملی منبع رسمی: سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران (قانون مدنی) و مجموعه تنقیحی قوانین.